Home
Cliënten vertellen: online therapie bij rouwverwerking

Cliënten vertellen: online therapie bij rouwverwerking

, 25 september 2013

De verwerking van een verlies is heftig en iets wat iedereen op zijn of haar eigen manier doet. Veel huilen, praten, jezelf terugtrekken, naar een graf of herinneringsplek gaan. Allemaal manieren om te kunnen omgaan met het verlies van een dierbare. Soms komt de verwerking niet goed op gang en heb je het gevoel dat je vast blijft zitten. Zo kwam Julia terecht bij Licia.

Julia: “Ik heb anderhalf jaar geleden mijn moeder verloren. Het ging allemaal erg snel en ik heb niet het gevoel dat ik echt afscheid heb kunnen nemen. Ze werd ziek en stierf na een erg kort ziekbed van 3 weken aan de gevolgen van kanker. In het begin ging ik vooral op de automatische piloot om alles te regelen. Ik heb niet of nauwelijks gehuild en wilde er niet over praten. Na het regelen van de crematie kwam het regelen van papierwerk en was er nog altijd geen ruimte voor mijn emoties. Tenminste, dat hield ik mezelf voor. Nu, na anderhalf jaar, heb ik nog steeds moeite om erover te praten en om mijn emoties te tonen. Ik had het gevoel alsof ik compleet dicht was geslagen.”

Bij Julia was er sprake van zogenaamde gestagneerde rouw. Om tot een goede verwerking te komen, moeten er bepaalde fasen worden doorlopen. Hoewel iedereen op zijn of haar eigen manier rouwt, komen deze vier fasen over het algemeen wel overeen. In de eerste fase komt het besef dat de ander echt nooit meer terug komt. In de tweede fase wordt de pijn en het verdriet gevoeld. Het is hierbij belangrijk hier niet voor weg te lopen. In de derde fase pas je je leven aan zonder de dierbare die je bent verloren. In de laatste, vierde fase geef je de overledene een andere plaats, niet meer in je leven maar als herinnering. Als er sprake is van gestagneerde rouw zijn de rouwfases niet (voldoende) doorlopen en blijft de persoon slecht functioneren in het dagelijks leven. Julia was blijven steken in de eerste fase. Er was nog geen ruimte geweest om het verdriet van haar verlies te voelen.

“In de behandeling werd veel aandacht besteed aan het moment van overlijden van mijn moeder”, vertelt Julia. “Ik was hier zelf niet bij, maar net onderweg naar huis met mijn dochter. Ik voelde me ontzettend rot dat ik dit moment niet heb meegemaakt. Door herhaaldelijk te schrijven over dit moment en over wat ik voelde en dacht, werd dit schuldgevoel steeds minder. Ik zag in dat het vooral voor mezelf belangrijk was om hierbij te zijn, maar dat het ook belangrijk was om er voor mijn dochter te zijn. Hierdoor kon ik dit beter loslaten. Door dit schrijven kwamen mijn emoties ook steeds meer los en ik zat regelmatig te huilen achter te computer. Een openbaring en opluchting voor mij! Erover praten met familie of vrienden vind ik nog steeds lastig, maar ik weet ook niet of dit een meerwaarde heeft voor mij.”

Er wordt veel gebruik gemaakt van schrijftherapie bij online therapie voor rouwverwerking. Vaak wordt dit gecombineerd met een stukje Cognitieve Gedragstherapie, waarbij wordt gekeken naar de gedachten die je  op dit moment hebt over het verlies. Vaak zijn dit disfunctionele gedachten die je niet verder helpen in de verwerking, bijvoorbeeld gedachten die schuldgevoelens oproepen. In de behandeling wordt hieraan gewerkt. “Ik heb heel veel baat gehad bij het schrijven. In de laatste sessies werd nog gekeken naar mijn gedachten en ik merkte dat ik me ook schuldig voelde naar mijn dochter toe. Ik kon moeilijk met haar praten over mijn moeder, maar door naar mijn gedachten te kijken, gaat dit steeds beter. Ik heb goede gesprekken gehad met haar en herinneringen opgehaald aan haar oma. Heel speciaal!”

Merk je, net als Julia, dat je een verlies niet goed kunt verwerken? Herken je jezelf in dit verhaal? Meld je dan eens vrijblijvend aan bij Licia online therapie.

Uit privacy overwegingen is de naam in dit bericht veranderd.

Bron foto: http://www.sxc.hu/photo/1426157

 

 

Dit bericht is geplaatst in: Cliënten vertellen, Online Therapie, Therapie

Delicia is opgeleid tot psycholoog aan de Universiteit van Amsterdam. Zij richt zich vooral op psychische problematiek bij jongvolwassenen en volwassenen. Haar werkervaring bij de GGZ bestaat uit het behandelen van (jong)volwassenen met uiteenlopende psychische problemen. Hierbij maakt zij vaak gebruik van de technieken uit de cognitieve gedragstherapie en is haar aanpak gericht op het aanbieden van praktische handvatten.