Home
Tips voor ouders: psychische problemen voorkomen wanneer één van je kinderen ziek is

Tips voor ouders: psychische problemen voorkomen wanneer één van je kinderen ziek is

, 30 oktober 2013

medicatie

Helaas is het niet vanzelfsprekend dat kinderen gezond blijven. Wanneer kinderen ernstig ziek worden,  heeft dit grote effecten op het leven van het kind en ook op de omgeving. Bijvoorbeeld omdat het kind vaak naar het ziekenhuis moet, en dan niet naar school kan, en broertjes en zusjes minder aandacht krijgen. Helaas is het ook niet vanzelfsprekend dat er in het ziekenhuis genoeg aandacht is voor de psychische gevolgen van het ziek zijn van je kind, op je kind zelf, ouders en broertjes of zusjes. Hoe zorg je voor balans tussen het gezonde leven en het ziek-zijn, zodat de kans op psychische klachten van kind, broertjes/zusjes en ouders zo klein mogelijk blijft? Een aantal tips voor ouders die te maken krijgen met zo’n situatie.

Waarmee help je als ouders je kind?
Leg altijd uit aan je kind wat er aan de hand is, doe dit op het niveau van het kind, maar ga slecht nieuws niet uit de weg. Vervelende onderzoeken zijn voor kinderen extra vervelend als ze niet weten wat er gaat gebeuren. Blijf zo veel mogelijk bij je kind bij ingrepen en onderzoeken, ondanks dat je dit misschien lastig vindt. Je kind heeft jou nodig, er is dan even geen ruimte voor eigen emoties. (zie tips ouders)
Ben er voor je kind. Geef positieve aandacht die los staat van de ziekte; een spelletje doen, een filmpje kijken, doe ‘gewone’ dingen samen.
Neem geen taken over van het kind die het ondanks zijn ziekte nog zelf kan zoals aankleden, eten, medicijnen innemen; zo blijft je kind zelfstandig en kan de zelfstandigheidsontwikkeling doorgaan.
Regels blijven regels. Het klinkt streng, maar zorg ervoor dat je kind zich verder ook gewoon aan de regels (in huis) moet houden. Wanneer het gewone leven ook gewoon doorgaat, zonder al te veel veranderingen, zal je kind zich ook gewoon kind kunnen voelen. Met veel aanpassingen voelt je kind zich sneller een slachtoffer en kan het zich ook gaan afzetten tegen dingen die wel moeten; zoals medicijnen innemen, voldoende rusten, etc. Daarbij is het lastig voor kinderen om weer om te schakelen naar het gewone leven als er veel veranderingen zijn geweest tijdens de periode van ziek zijn.

Waarmee help je als ouder je andere kinderen?
Geef onverdeelde aandacht. Voor je anderen kinderen verandert er ook een hoop, zorg ervoor dat zij evengoed onverdeelde aandacht krijgen en geef duidelijk aan dat je dit heel belangrijk vindt. Plan naast alle verplichte ziekenhuisbezoeken en medicijnmomenten ook gericht momenten van aandacht voor de andere kinderen in.
Behoudt structuur.  Een periode van ziek zijn van het ene kind, brengt het gehele thuisschema in de war. De andere kinderen hebben er veel aan als hun structuur zo min mogelijk verandert. School, sport, eetmomenten, slaaprituelen; probeer dit zoveel mogelijk hetzelfde te houden.
Praat met je kinderen over de ziekte van het andere kind; wat doet het met hen? Wat vinden zij het lastigste? Heeft het ook voordelen? Geef kinderen ook de ruimte om boos te zijn omdat zij minder aandacht krijgen. Ze zullen het gerust begrijpen, maar mogen evengoed boos zijn. Met anderen woorden; laat de niet-zieke kinderen ook gezond in kind-gedrag en kind-emoties. 

Waarmee help je als ouder jezelf en je relatie?
Tijd voor jezelf. Net als voor broertjes en zusjes geldt voor ouders: zorg voor tijd voor jezelf en voor elkaar; plan dit gericht in. Dit kunnen kleine dingen zijn, zoals als partners te gaan lunchen, ook als is dit in het ziekenhuiscafetaria en even over ‘gewone’ dingen praten.
Praat met elkaar over wat het ziek zijn van jullie kind met beide doet, bekijk je eigen reactiepatroon en bespreek wat je van de ander nodig hebt. Ouders kunnen er tijdens periode van ziekte achter komen dat zij heel anders omgaan met emoties en heftige situaties. Respecteer van elkaar dat jullie anders reageren. Probeer hiervoor elkaar ruimte te geven, maar besteedt  daarnaast gericht aandacht aan elkaar. Als één van beide het niet prettig vindt om veel te praten over de ziekte, zorg er dan voor dat jullie (ook) ergens anders over praten.
Zoek psychische steun. Vindt één van de partners het lastig te praten, en heeft de ander daar juist veel behoefte aan? Zoek dan samen naar bekenden/familie waarmee gepraat kan worden.
Zoek ervaringsdeskundigen. Zoek naar een ouder- of patiëntenvereniging om ervaringen uit te delen. Niemand begrijpt jullie situatie beter dan andere ouders die een gelijke situatie hebben meegemaakt.
Zoek praktische hulp. Zorg voor praktische regelzaken voor opvang vanuit de omgeving. Familie en vrienden willen vaak juist graag wat doen voor je gezin en voelen zich in hun machteloosheid even nuttig als zij boodschappen kunnen doen, of je zoon kunnen ophalen van voetballen of kunnen gaan zwemmen met je dochter.

Bron foto: http://www.sxc.hu/photo/710245

Dit bericht is geplaatst in: Algemeen, Kinderen, Relaties, Tips

Delicia is opgeleid tot psycholoog aan de Universiteit van Amsterdam. Zij richt zich vooral op psychische problematiek bij jongvolwassenen en volwassenen. Haar werkervaring bij de GGZ bestaat uit het behandelen van (jong)volwassenen met uiteenlopende psychische problemen. Hierbij maakt zij vaak gebruik van de technieken uit de cognitieve gedragstherapie en is haar aanpak gericht op het aanbieden van praktische handvatten.