Home
Eén op de drie kinderen slachtoffer van seksueel geweld; wat zijn de signalen?

Eén op de drie kinderen slachtoffer van seksueel geweld; wat zijn de signalen?

, 4 juni 2014

sleeping

Het aantal is schokkend; 1 op de 3 kinderen maakt in zijn jonge leven seksueel geweld mee. Dat zijn jaarlijks 62.000 kinderen die voor het eerst slachtoffer worden. Deze cijfers komen uit het rapport van Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen (Corinne Dettmeijer). Hoe maken deze kinderen een gezonde seksuele ontwikkeling door? Hoe moeten zij leven met een seksueel trauma? In het nieuws komen schokkende gebeurtenissen van seksueel misbruik naar voren, maar vaker blijft het een geheim, soms zelfs voor de directe omgeving van het kind.

De drempels voor slachtoffers om seksueel geweld te melden en aangifte te doen moeten omlaag, vindt Corninne Dettmeijer. Veel kinderen durven pas jaren later te vertellen wat er is gebeurd. Soms wordt het nooit verteld, en dit kan grote gevolgen hebben voor het slachtoffer.

Slachtoffers
Meisjes blijken vaker slachtoffer: 41 procent krijgt met seksueel geweld te maken, tegenover 23 procent van de jongens. Seksueel geweld kan webcammisbruik maar ook verkrachting zijn. De gevolgen zijn erg verschillend, al hebben de meeste kinderen last van schaamte, nachtmerries, psychische of medische problemen en het kan een gezonde seksuele ontwikkeling in de weg staan. Sommigen kinderen ervaren weinig tot geen problemen, of de problemen komen pas veel later in het leven naar boven.

Onderbuikgevoel
Het verlagen van de drempel om seksueel geweld te melden of aangifte te doen, kan worden versneld als de omgeving de signalen van seksueel geweld goed leert oppikken. Vaak heeft de omgeving wel een ‘onderbuik gevoel’, maar is de stap om met dat gevoel wat te doen te groot. Iedereen kan (anoniem) overleggen met bijvoorbeeld het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK). Het AMK onderzoekt meldingen en kan advies geven over wat te doen met het onderbuikgevoel.

Signalen
Vaak zijn de signalen klein, soms wat duidelijker. Blijf vooral met je kind in gesprek. Is dit lastig? Lees dan het blog met tips over praten met je kind over seks.
In de volgende situaties kan sprake zijn van seksueel misbruik:
– slaapproblemen: kinderen die (weer) een lichtje aan willen houden ’s nachts of nachtmerries hebben.
– eetproblemen:  kinderen die anders eten, meer of minder of buikpijn hebben
– stemmingswisselingen: plotseling terugtrekken of vaak somber of boos zijn
– vermijding van personen: kinderen die ineens niet meer naar de oppas/buren/familie willen.
– terugval in gedrag: kinderen die zich jonger gaan gedragen dan hun leeftijd, door bijvoorbeeld bedplassen, duimzuigen of heel eenkennig worden.
– plotseling veel geld hebben: kinderen die ineens veel snoep kunnen kopen of dure kleding hebben.
– seksueel opvallend gedrag: gedrag dat niet bij de leeftijd past of dat ineens heel expliciet wordt.
– afwezig zijn thuis: kinderen die een relatie hebben met een ouder iemand en daar veel over de vloer komen en zich afsluiten voor familie thuis.
Neem contact op met het AMK wanneer je signaleren bemerkt en je (kan anoniem) wilt overleggen.

Volwassen slachtoffers
Uiteraard is het belangrijk om ‘nieuwe’ slachtoffers snel te kunnen helpen om verdere problemen te voorkomen. Echter, mogelijk kom je in gesprek met een volwassen collega, vriend, vriendin of je partner, die vroeger seksueel geweld heeft meegemaakt. Ook dan is het niet te laat om hulp te zoeken.  Omdat er vaak nog een taboe heerst om openlijk te praten over seksuele trauma’s, kan online therapie een goede eerste stap zijn. Depressieve klachten, seksuele problemen, relatieproblemen, of problemen bij de traumaverwerking kunnen online worden aangepakt.

 

Bron: Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen
Bron foto: http://www.freeimages.com/photo/805576

Dit bericht is geplaatst in: Cijfers, Kinderen, Online Therapie, Tips

Delicia is opgeleid tot psycholoog aan de Universiteit van Amsterdam. Zij richt zich vooral op psychische problematiek bij jongvolwassenen en volwassenen. Haar werkervaring bij de GGZ bestaat uit het behandelen van (jong)volwassenen met uiteenlopende psychische problemen. Hierbij maakt zij vaak gebruik van de technieken uit de cognitieve gedragstherapie en is haar aanpak gericht op het aanbieden van praktische handvatten.